تایتل قالب طراحی سایت سئو قالب بیان
برای بهتر نوشتن، قلم را بهتر به دست بگیر !



تردید خاصی برای انتشار این مطلب داشتم، ولی وقتی دیدم که حتی بعضی از دوستان قلم به دست در این فضای مه‌آلود اطلاعی از این روز در تقویم ندارند و مطلبی منتشر نکرده‌اند، مصمم شدم که به حرمت قلم باید دست به کیبرد بشویم.


از این که روزی را در تقویم به نام پدیده‌ای ثبت کنیم و سالی یک‌بار اگر شد، آن را گرامی داریم متنفرم!

حکم همایش‌هایی را دارد که بعد از مرگ یک شخصیت بزرگ از او تقدیر می‌کنند. قبل از فوت او آنقدر مانع تراشی می‌کنند که بی‌ربط به نزدیک شدن اجل او نیست، آن وقت ... چه بگویم ...

و یا مثلا همایش‌های مبتذل اخلاقی که برگزار می‌شود.


وقتی یک روز را در تقویم به نام قلم و یا هر چیز دیگری ثبت کردیم، به خود افتخار می‌کنیم که حقش را ادا کردیم و دیگر وقت استراحت است.

نمی‌خواهم بگویم اولویت با قلم است که دوستانی بیاند و من را  مؤاخذه کنند که مردم در گرانی دست و پا می‌زنند و یا در بی‌آبی غرق تشنگی‌ هستند و یا اینکه سکه فلان شد و دزدی چقدر زیاد است و تو به قلم می‌پردازی؟؟!!!


ولی هرکس در هر حرفه‌ای که مشغول است، ظلم‌ها و ستم‌های به آن حرفه‌ را بیشتر درک می‌کند و در دفاع از آن به پا می‌خیزد؛ و من ظلم‌های مسئولین به قلم و اهل قلم را از نزدیک لمس کرده‌ام و چشیده‌ام و لذا برخود لازم می‌دانم که نه تنها گله‌مند باشم، بلکه این موضوع را به مطالبه عمومی تبدیل کنم.


در غم ما روزها بیگاه شد *** روزها با سوزها همراه شد

در نیابد حال پخته هیچ خام  *** پس سخن کوتاه باید والسلام


بیایید به مناسبت امروز و برای گرامی‌داشت تمام قلم دوستان و قلم به دستان و تمامی نویسندگان و خبرنگاران و ویراستاران و هر آنکس که عشق به این حرفه دارد قسمتی از کتاب بلند بگو آزادی اثر مصطفی محمدی را با هم مرور کنیم:

صفحه‌ی ۱۶ این کتاب را باز کنید و با من بخوانید؛ و اگر اشکی جاری شد مانعش نشوید!


شعار و تظاهرات و هیاهوی خیابانی هم هست که مبارزه را علنی و رسمی می‌سازد. ولی هنگامی که سلاحِ اندیشه توی دست می‌گیری تا با قلم و زبانت افکار پلید را نشانه بروی، دشمن بیشتر به هراس می‌افتد تا زمانی که تفنگ به دوش آویخته و برابرش ایستاده باشی.

تفنگ را که از دست بدهی، خلع سلاح می‌شوی؛

ولی سلاح اندیشه را کسی نمی‌تواند ازت بدزدد.

همین سبب می‌شود تا لحظه‌ای که تو را خاموش یا نابود نسازند، از پا ننشینند.


نظرات (۹)

  • آقـای چـشــمـ بـه‌راه
    پنجشنبه ۱۴ تیر ۹۷ , ۱۶:۰۷
    به مناسبت این روز کاری را شروع کرده‌ام که در‌ آینده خبر‌های خوشی را برایتان به ارمغان می آورد!
    :)
  • حامد :)
    پنجشنبه ۱۴ تیر ۹۷ , ۱۶:۱۵
    فیروز زنوزی جلالی در این باره می‌گوید: «در روز قلم، حداقل انتظار این است که این روز باعث شود  مسئولان فرهنگی ما واقعا قلم را جدی بگیرند.

    یعنی از بیان آن کلمات‌غیرمنطقی و تعریف و تمجید بدون پشتوانه خودداری کنند و به قلم حداقل نگاهی در حد یک فوتبالیست درجه پنجم داشته باشند.»
  • حامد :)
    پنجشنبه ۱۴ تیر ۹۷ , ۱۶:۱۷
    زنوزی جلالی که از برگزیدگان کتاب فصل وزارت ارشاد نیز هست در گفت‌وگو با فارس ادامه می‌دهد: «اکنون ده‌ها نشریه و هفته‌نامه ورزشی منتشر می‌شود و بودجه‌های کلان میلیاردی صرف باشگاه‌های فوتبال می‌شود.

    من نمی‌گویم که نباید این کار انجام شود، اما ما باید به قلم هم بها دهیم. وقتی یک نویسنده 5 - 4 سال وقت می‌گذارد تا یک رمان بنویسد آن‌وقت با این حق‌التالیف‌های اشک‌انگیز، واقعا ما حرمتش را پاس داشته‌ایم؟ می‌خواهم بگویم تکریم اهل قلم فقط در حد حرف‌های گذراست.»

    اما حتی از همین حق‌التالیف‌های اشک‌انگیز هم مالیات کسر می‌شود؛ حتی با وجود قانون معافیت مالیاتی اهل قلم. زنوزی در این باره می‌گوید: «نویسندگان در هر کاری که ارائه می‌کنند باید مالیات بپردازند، در صورتی که قرار بوده فعالیت‌های فرهنگی معاف از مالیات باشد.

    یکی از مهم‌ترین دلایل این مسئله این است که اهل قلم، اهل این مسائل نیستند که این مسائل را دنبال کنند. حال یک سؤال می‌ماند چیزی که تصویب شده چرا اجرا نمی‌شود؟»
  • ناشناس
    پنجشنبه ۱۴ تیر ۹۷ , ۱۶:۲۰
    چه بگویم وقتی کتاب چاپ نمی‌شود و از هر ناشری بین ۱۵ تا ۶۰ عنوان اثر در انتظار دریافت مجوز مانده است؟ قلمی وجود ندارد که از آن تعریف و صحبت کنیم. گاهی خیلی ناامید می‌شوم؛ اما آن‌هایی که هدفی دارند، کاری به این جریانات ندارند و می‌نویسند.
  • ناشناس
    پنجشنبه ۱۴ تیر ۹۷ , ۱۶:۲۱
    مرحوم علامه طبرسی رحمه‏الله ، در تفسیر مجمع البیان، در مورد قلم می‏نویسد: «پایه امور دین و دنیا بر دو چیز است: قلم و شمشیر و شمشیر زیر پوشش قلم قرار دارد».
  • ناشناس
    پنجشنبه ۱۴ تیر ۹۷ , ۱۶:۲۳
    گردش نیش قلم بر صفحه کاغذ است که سرنوشت بشر را رقم می‏زند. چه عهدنامه‏ها و صلح نامه‏ها که ملّتی را ذلیل و کوچک ساخت و چه فتواها که مردمانی را از زبونی نجات داد.
  • آقای مُرَّدَد
    پنجشنبه ۱۴ تیر ۹۷ , ۱۶:۴۹
    وقتی دستمان یا پایِمان محکم به جایی بخورد یا محکم به قصد آزار و شکستن چیزی به آن بکوبند، به اصطلاح میگویند دست و پایش قلم شد.
    اینجا ایران، کشوری که هنرش سانسور و ادبیاتش سانسوری باشد بهتر آنست که بگوییم قلم، قلم شد. ارجاعتان میدهم به این پست
  • آقاگل ‌‌
    پنجشنبه ۱۴ تیر ۹۷ , ۱۶:۵۰
    به یاد همۀ کتاب‌ها، نوشته‌ها، صفحه‌ها و روزهایی که بی قلم شاید تهی‌ترین بود. این روز رو تبریک نگوییم؟ :)
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">

ن وَ الْقَلَمِ وَ ما یَسْطُرُونَ

قلم، آن دست‌مایه سوگند خدا، از علایق شخصی من است!

☆☆☆☆☆☆☆
من در حال آموختن هستم!
و در این وبلاگــ تلاش می‌کنم باب گفتگو باز شود؛
پس اگر اشتباه می‌کنم با خیال راحت نظرت را بگو در منطق من تعصب راه ندارد!