تایتل قالب طراحی سایت سئو قالب بیان
برای بهتر نوشتن، قلم را بهتر به دست بگیر !


۳ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «استعداد نویسندگی» ثبت شده است

امروز روزه خوار دانکوب را خواندم؛ و اولین چیزی که به ذهنم رسید این بود که چرا عنوان داستان خلاقیت ندارد؟  عنوان یک داستان نقش مهمی در جذب خواننده دارد، حتی عنوان گذاری برای مطالب و پست‌های وبلاگ هم بسیار مبحث مهمی است، که در تولید محتوای موفق نقش بسیار مهمی دارد، اگر فراموش نکنم در یکی از پست‌های آینده نکاتی در مورد عنوان مطالب وبلاگ می‌نویسم، ولی عنوان داستان کمی فرق دارد، هیچگاه عنوانی که قبل از نوشتن داستان انتخاب کردید، نمی‌تواند خوب داستان‌تان را برساند! بعد از نوشتن، در واقع بعد از ویرایش‌های داستانت، دقیقا وقتی که دلت راضی شد، روی عنوان فکر کن و اگر عنوانی خلّاق و جذاب به ذهنت نرسید، که طبیعی است، یکبار با عشق داستان را از اول با دقت بخوان و دوباره روی عنوان تمرکز کن. من معمولا این گونه عمل می‌کنم، و البته عنوان‌هایی که در هنگام نوشتن به ذهنم میرسند، سهم دفترچه یاداشتم می‌شوند تا هم در انتها کمک حال عنوان اصلی باشد و هم منبعی برای ایده‌های آینده .

قصد ندارم دوباره بحث طرح و پیرنگ را پیش بکشم، ولی اگر می‌خواهید در داستان‌نویسی قلمی موفق داشته باشید، تبدیل پیرنگ به داستان را برای قلم‌تان ملکه کنید.


نکته دیگری که با خواندن این شبه داستان به ذهنم رسید، نقطه شروع است؛ به نظر من نقطه شروع از پایان داستان هم مهم‌تر است، چرا که اگر نوشته‌ای قوی شروع نکند، اصلا به انتها نمی‌رسد که بخواهد پایانی قوی داشته باشد. پایان این داستان بهتر از نقطه شروع بود، و این شروع ممکن است خیلی از خواننده‌ها را به نقطه پایان نرساند، در مورد نقطه پایان هم، بهتر نبود که راوی داستان تیکه‌ای به فروشنده انداخته باشد و برخورد خوب فروشنده عرق شرم را به پیشانی‌اش بنشاند؟ و عرق سرد شرم، او را بسوزاند.

در مورد توصیف کردن همین را بگویم که بسیاری از توصیفات و فضاسازی‌ها به کار خواننده نیامد، همان جریان تفنگ چخوف.

و به نظر من در داستان کوتاه آنچان جایی برای جولان دادن قلم ادبی نیست! در این مورد به خصوص نظر شما چیه؟

برای اینکه طولانی نشود، بماند بقیه‌اش برای داستان‌های بعدی


۹۷-۴-۳۱ ۲ ۳ ۳۴

۹۷-۴-۳۱ ۲ ۳ ۳۴



آن‌کس که قلم می‌زند و نمی‌داند که این دستمایه‌ی سوگند خدا را چگونه به کار گیرد،‌ چونان قافله‌سالاری است که تنها خود را هم نمی‌تواند به منزل و مقصد برساند، چه رسد آن‌که دست گیرد!


قلم؛ آن عشق جاودان، آینه تمام قد خرد و اندیشه، آدابی دارد؛

آداب قلم با حرمت نگه‌داری آغاز می‌شود و تا شیوه‌ی خط، درست‌نویسی، ساده‌نویسی، زیبانویسی و هزاران هزار نکات لطیف دیگر ادامه دارد.



توصیه: لینک‌های نهفته در این پست را از دست نده!


۹۷-۳-۰۲ ۰ ۳ ۵۴

۹۷-۳-۰۲ ۰ ۳ ۵۴


حضرت مولانا فرمایشی دارند :

همچنانک سهل شد ما را حضر


سهل شد هم قوم دیگر را سفر


آنچنانک عاشقی بر سروری


عاشقست آن خواجه بر آهنگری


هر کسی را بهر کاری ساختند


میل آن را در دلش انداختند


دست و پا بی میل جنبان کی شود


خار وخس بی آب و بادی کی رود



هرکسی استعداد ویژه در یکی از اقسام هنر که از پدر و مادر به او رسیده دارد، اصلا اگر همه‌ی هنر‌ها در دست همه‌ی آدم‌ها بود که دیگر هنر به حساب نمی‌آمد !

استعداد خدادادی این هنر؛ یعنی نویسندگی؛ هرچند با توجه به آن‌چه از پدر و مادر به ارث می‌رود و همچنین تربیت و محیط آدمی در بعضی بیش از دیگری است، اما در کسی مرده نیست .... 

         هیچ کس نمی‌تواند ادعا کند که از این نعت بهره‌مند نیست !

                            دوست عزیزم! ادعای کاذب نکن !

تمامی انسان‌ها میل به هنر دارند، و تمامی میل به این هنر خاص هم دارند. منتهی در انسان‌های متفاوت، کم و زیاد می‌شود.


مطالبی در زمینه افزایش ذوق و میل به نویسندگی در آینده نه چندان دور برای چشمان مبارک‌تان خواهم نگاشت ... ولی آن‌چه می‌خواهم حال بگویم بسیار مهم‌تر از ذوق و میل و استعداد است ....

و آن هم خواستن است !!

شما باید بخواهید و تلاش کنید استعداد خودش می‌آید !                             


۹۷-۲-۲۹ ۰ ۴ ۸۷

۹۷-۲-۲۹ ۰ ۴ ۸۷


ن وَ الْقَلَمِ وَ ما یَسْطُرُونَ

قلم، آن دست‌مایه سوگند خدا، از علایق شخصی من است!

☆☆☆☆☆☆☆
من در حال آموختن هستم!
و در این وبلاگــ تلاش می‌کنم باب گفتگو باز شود؛
پس اگر اشتباه می‌کنم با خیال راحت نظرت را بگو در منطق من تعصب راه ندارد!